درجهدار محمدرضا بوربور گذشته از كسوت نظامي، هنرمندي با ذوق بود كه با نواي ني آلام درون را بيرون ميفرستاد و ساعات تنهايي رزمندگان را در جبهه پر ميكرد. او در هوانيروز تهران خدمت ميكرد. پس از انقلاب در مأموريتهاي غرب كشور نقش داشت و در جنگ اين نقش و حضور پررنگتر شد.