هرمزگان - خاطره

آخرین اخبار:
خاطره
او بارها از شهادت می‌گفت؛ سرانجام در کنار دانش‌آموزانش شهید شد
خاطرات شفاهی؛

او بارها از شهادت می‌گفت؛ سرانجام در کنار دانش‌آموزانش شهید شد

مادر معلم شهید «مهدیه رسولی» از شهدای مدرسه شجره طیبه میناب، در روایتی از روحیات دخترش و لحظات حمله به مدرسه می‌گوید: مهدیه بارها از شهادت صحبت می‌کرد. زمانی که برای یکی از شهدای گمنام مراسمی برگزار کرده بودند، او چنان در برگزاری مراسم مشارکت داشت که گویی آن شهید یکی از اعضای خانواده‌اش است. آن‌طور که از همکاران مهدیه شنیده‌ام، پس از وقوع انفجار نخست، او دانش‌آموزان را برای پناه گرفتن به داخل سالن مدرسه می‌برد که انفجار دوم رخ می‌دهد و مهدیه به همراه دانش‌آموزان به شهادت می‌رسد.
جبهه رفتن وظیفه ما بود؛ این مردم بودند که پشت جبهه را نگه داشتند
خاطرات شفاهی؛

جبهه رفتن وظیفه ما بود؛ این مردم بودند که پشت جبهه را نگه داشتند

جانباز سرافراز «قنبر پورراونگ» درباره نحوه مجروحیت خود روایت می‌کند: سال ۱۳۶۴ وارد جبهه شدم و توفیق حضور در جبهه را سه بار به دست آوردم. یک شب در منطقه خوابیده بودیم که دشمن حمله شیمیایی کرد. از آنجا که چشم‌ها و دهانمان باز بود و در معرض مواد شیمیایی قرار داشتیم، دچار مصدومیت شیمیایی شدیم. از مسئولان می‌خواهم رسیدگی بیشتری به مردم داشته باشند؛ چراکه این مردم بودند که پشت جبهه را حفظ می‌کردند. این انقلاب متعلق به مردم است. اگر ما هم به جبهه رفتیم، وظیفه‌مان را انجام دادیم و از هیچ‌کس طلبکار نیستیم.
تواضع و فروتنی، شاخصه بارز اخلاقی شهید خادمی بود
خاطره‌‌ای از شهید «خورشید خادمی ماشاری»

تواضع و فروتنی، شاخصه بارز اخلاقی شهید خادمی بود

همرزم شهید تعریف می‌کند: گذشتِ زمان با بی‌رحمی بسیاری از خاطرات آن دوران طلایی را از ذهنم پاک کرده است. با این حال، آنچه از شهید خورشید خادمی در خاطرم مانده، تواضع، افتادگی، فروتنی، ادب و اخلاق منحصر به‌ فرد اوست. مزاحم دیگران نمی‌شد و کسی را نمی‌رنجاند. سرش به کار خودش بود و بسیار باوقار و متین رفتار می‌کرد. به همه احترام می‌گذاشت و همیشه لبخند بر لب داشت. همه نیز دوستش داشتند و از جان و دل برایش احترام قائل بودند.
مقام صبر خانواده شهدا، کمتر از مقام شهادت نیست
خاطره‌‌ای از شهید «علی بنوبندی رضایی»

مقام صبر خانواده شهدا، کمتر از مقام شهادت نیست

دوست شهید تعریف می‌کند: وقتی خبر شهادت علی را به پدر و مادرش دادند، این داغ برایشان بسیار سنگین و تحمل آن واقعاً دشوار بود. تنها یاری خداوند می‌توانست به آن‌ها کمک کند تا این مصیبت را تاب بیاورند. تحمل داغ دو جگرگوشه، صبر و استقامت زیادی می‌طلبید تا پدر و مادرشان بتوانند این مصیبت بزرگ را تحمل کنند و خم به ابرو نیاورند؛ هرچند شأن و منزلت خانواده‌های شهدا کمتر از مقام شهادت نیست.
۹ ماه ایستادگی در جبهه تا رسیدن به قافله شهدا
مروری بر زندگی‌نامه شهید «حسن علی‌دادی»

۹ ماه ایستادگی در جبهه تا رسیدن به قافله شهدا

شهید «حسن علی‌دادی»، هشتم آذرماه سال ۱۳۴۱ در خانواده‌ای مذهبی در روستای شهید مردان از توابع شهرستان میناب دیده به جهان گشود. وی که از نوجوانی با سختی‌های زندگی آشنا شده بود، پس از پایان تحصیلات ابتدایی و گذراندن دوران سربازی، راهی جبهه‌های نبرد حق علیه باطل شد تا در دفاع از میهن و آرمان‌هایش قدم بردارد. سرانجام پس از ۹ ماه حضور در جبهه، سی‌ام تیر ماه سال ۱۳۶۱، در عملیات رمضان و بر اثر اصابت ترکش در منطقه شلمچه به قافله شهدا پیوست.
روایت شهیدی که امنیت وطن را با جان پاس داشت
زندگی‌نامه شهید «فخرالدین رنجبری»

روایت شهیدی که امنیت وطن را با جان پاس داشت

شهید «فخرالدین رنجبری» جوانی از دیار سرزه‌شمیل بندرعباس، لباس خدمت در نیروی انتظامی را بر تن کرد تا پاسدار امنیت میهن باشد؛ اما سرانجام سیزدهم آبان‌ماه ۱۳۷۹، در پی واژگونی خودرو در منطقه میرجاوه، جان خود را در راه انجام وظیفه فدا کرد و به قافله پرافتخار شهدا پیوست.
رهبر انقلاب را تنها نگذارید و پشتیبان اسلام باشید
وصیت‌نامه شهید «قنبر احمدی طیفکانی»

رهبر انقلاب را تنها نگذارید و پشتیبان اسلام باشید

شهید «قنبر احمدی طیفکانی» در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: اکنون که عازم نبرد حق علیه باطل هستم، وصیت می‌کنم که دست از یاری اسلام نکشید و نگذارید دنیا شما را فریب دهد. آزمایش بزرگی از طرف خداوند بر ملت ایران در جریان است. مبادا رهبر کبیر انقلاب را تنها بگذارید؛ که می‌دانم نمی‌گذارید.
بعدی 1 2 3 4 5
طراحی و تولید: ایران سامانه