دانشگاه تهران - صفحه 2

آخرین اخبار:
دانشگاه تهران
شيوه شقايق هاست، سرخ وبي نشان مردن

شيوه شقايق هاست، سرخ وبي نشان مردن

وه!چه شوم ووحشتناك،زرد در خزان مردن/ سرو بودن وآخر،در تنور نان مردن/ ترس من نه از مرگ است،مي هراسم از ماندن
شعله اش،هفت آسمان را سوخته...

شعله اش،هفت آسمان را سوخته...

بغض،دامنگير چشمان من است/ پيچك غم،همدم جان من است/ پيچك دردي كه در من،ريشه كرد
شبيه من تركيدند، بغض تاولهات......

شبيه من تركيدند، بغض تاولهات......

به روي تخت، مچاله شده است، پيكر تو/ كه درد ميكند از زخم هاي بستر تو/ دوشنبه، روز ملاقات، باز آمده است
شبيه شمع،كه در سوگ و جشن مي سوزد...

شبيه شمع،كه در سوگ و جشن مي سوزد...

فقط سكوت،نه!فرياد بي صدايي تو/ سكوت آينه اي !روشني!رسايي تو!/ شبيه شمع،كه در سوگ و جشن مي سوزد
سوختي!پيشتر از انكه به پايان، برسي...

سوختي!پيشتر از انكه به پايان، برسي...

سوختي!پيشتر از انكه به پايان، برسي/ نه به پايان، كه به خورشيد درخشان، برسي/ پرسش سوختنت، ذهن جهان را، آشفت
سموم هرز، به تاراج تو، چه مي كوشند...

سموم هرز، به تاراج تو، چه مي كوشند...

دلت اگر چه گرفته،شب از چه، بي ماه است/ بخوان پرنده!سكوت بهار،جانكاه است/ دلت شكسته، پرت خسته،چشمهايت خيس
سرنوشت تو، مثل نسيم...

سرنوشت تو، مثل نسيم...

يك روز سرنوشت تو، سر زد به جنگ ها/ چون شيشه اي كه بگذرد، از شهر سنگ ها/ سر زد كه شيشه باشد، اما بايستد
نیازی به سهمیه برای قبولی نداشتم/ «عدالت آموزشی» مهم تر است
گفت و گوی نوید شاهد با نخبه کنکور 1398 در رشته هنر:

نیازی به سهمیه برای قبولی نداشتم/ «عدالت آموزشی» مهم تر است

یک از نخبگان کنکور امسال که پدرش جانباز است، گفت: برای قبول در کنکور اتکایی به سهیمه ایثارگران حسابی باز نکردم و قبولی ام در کنکور مرهون تلاش شبانه روزی ام برای تحصیل در رشته «طراحی صنعتی» دانشگاه تهران است و اتکایی به سهمیه ایثارگران نداشتم.
نوزدهمین یادواره شهید ادواردو آنیلی برگزار می‌شود

نوزدهمین یادواره شهید ادواردو آنیلی برگزار می‌شود

نوزدهمین یادواره شهید ادواردو آنیلی در دانشگاه تهران برگزار می‌شود.
سومین کنگره ملی نماز، سلامت روان و نشاط معنوی برگزار شد

سومین کنگره ملی نماز، سلامت روان و نشاط معنوی برگزار شد

سومین کنگره ملی نماز، سلامت روان و نشاط معنوی، دوازدهم آذر ماه به همت مرکز مشاوره دانشگاه تهران برگزار شد.
شیرین ترین لحظات یک شهید

شیرین ترین لحظات یک شهید

شهید «صفر رستم رودی» در وصیت نامه اش آورده است: آخرین لحظات حیات که مطمئن شدم شهادت در راه الله در انتظارم هست آن لحظات و دقایق برایم شیرین ترین و بهترین محسوب می شود.
سرفه مي كند وطعم جبهه را،در هواي كوچه،مي پراكند...

سرفه مي كند وطعم جبهه را،در هواي كوچه،مي پراكند...

سرفه كرد و از كنار من گذشت،چفيه پوش آشناي اين محل / او هنوز سر به زير و ساده است،مرد با خداي اين محل/ مي تواني از نگاه زرد او،خوشه هاي درد را درو كني
سر گلدسته هاي سبز يا قدوس،مي زد پر...

سر گلدسته هاي سبز يا قدوس،مي زد پر...

چنان پروانه،دور شعله ي فانوس مي زد پر/ دل دريايي اش،بر گرد اقيانوس،مي زد پر / زمان پر كشيدن بود واز شوقي كه مي جوشيد
نسيم درد مي وزد...

نسيم درد مي وزد...

ببين كه مثل يك غزل،پر از هجاي زخمي ام /نسيم درد مي وزد ،به شاخه هاي زخمي ام / در انتهاي اين سفر،سري به خلوتم بزن!
زخم تو زخم دل است...

زخم تو زخم دل است...

زخم تو زخم دل است،كهنه نمي شود اگر/ كهنه كه نه!مي شود،تازه تر و تازه تر/ چرخ زنان مي رسي،مرد ميان دار شهر
ز پا ره هاي زخم او، بهار ،زاده مي شود...

ز پا ره هاي زخم او، بهار ،زاده مي شود...

شبيه ابر شعله ور،دل سوار سوخته/ وفتح كرده قله را،مه شيار سوخته/ هنوز بوسه مي زند،به رد پاي زخم ها
دلم مثل نفسهايت، گرفته است...

دلم مثل نفسهايت، گرفته است...

انگار دريا،دل به رودي مي سپارد/ برسينه اش،وقتي سرم را مي فشارد/ بابا!دلم مثل نفسهايت،گرفته است اما خجالت مي كشم،باران ببارد
جرعه جرعه،زندگي نوشيده ام از جام مرگ

جرعه جرعه،زندگي نوشيده ام از جام مرگ

آتش خاموش را،خاكستري جا مانده ام / شعله آهنگم،ولي از شعله ها جا مانده ام / ريشه ام در آب مي نوشد،سموم درد را/ خنده ي زردم،كه در آغوش گل،جا مانده ام
درخت،فصل خزان هم،درخت مي ماند...

درخت،فصل خزان هم،درخت مي ماند...

اگر چه شمعي و از سوختن، نپرهيزي/ نبينمت كه غريبانه، اشك مي ريزي/ بخند!گر چه تو با خنده هم،غم انگيزي
اي پيكرت،محراب زخم يادگاري ها!

اي پيكرت،محراب زخم يادگاري ها!

بايد بگويم با تمام شرمساري ها/ چيزي نمي فهمند از بوران،بهاري ها/ اي گرد باد وموج و رود و باد وبارانها!/ اي پادشاه سرزمين بي قراري ها!
طراحی و تولید: ایران سامانه