شهيد سيدمطيع مطيعى فرزند سيدتقى در تاريخ بيست و پنجم تير ماه 1345 در جويبار، از ذُرّيه سادات كه اولين فرزند خانواده و چشم و چراغ پدر و مادر بود به دنيا آمد.او كه در ايّام انقلاب، نوجوانى بيش نبود، همگام با انقلابيون به تظاهرات ضد رژيم پرداخت و فرياد تظلّم سر داد چرا که تفكر انقلابى اش، تحت تأثير انديشه هاى امام خمينى(ره) و شهيد مطهرى بود.
شهيد مهران تقوى كوتنايى فرزند لطف على در تاريخ نوزدهم شهريورماه سال 1347 در روستاى كوتنا از توابع قائمشهر چشم به جهان گشود.او دانش آموز سال آخر رشته علوم انسانى بود كه به دليل عزيمت به جبهه، ترك تحصيل كرد. مهران در وصيت نامه اش نوشته بود: تا ريختن خون خود جزو مجاهدين فى سبيل الله هستم.
با شروع جنگ تحميلي و تجاوز وحشيانه بعثيون كافر به فرمان امام و حس مسئوليتي كه در تمام لحظات زندگيش با او عجين بود همراه با عشق به شهادت و پيوستن به لقاءالله راهي جبهههاي جنگ شدند و به مدت هفت ماه در جبهه بودند كه به علت ضرورتي كه در آن مقطع از زمان تشخيص دادند و جوري كه منافقين به وجود آورده بودند به تهران آمدند.
شهید حسن حبیب زاده/ یازدهم خرداد 1344، در شهرستان سراب دیده به جهان گشود. بیستم آبان 1365، در جزیره مجنون عراق بر اثر اصابت ترکش به سر، شهید شد. مزار وی در در امامزاده عقیل شهرستان اسلامشهر واقع است.
شهيد محمدعلى آقاجانى فرزند محرمعلى در تاريخ دهم مرداد ماه سال 1340 در خانواده اى كشاورز در «كوزه گر محله كتالم» از توابع شهرستان رامسر چشم به جهان گشود. محمدعلی در سال 1362 به خدمت سربازى رفت. فرماندهى دسته و مسئوليت پشتيبانى كردان، از جمله خدمات ارزنده اين شهيد گرانقدر بود.
«شهید رضا یاری» در وصیت نامه اش می نگارد؛ و ای امت حزب الله امام را تنها نگذارید و در تمام صحنه ها او را یاری كنید و نمازهای جمعه و جماعت را ترک نكنید.
شهید «حبیب الله میرزایی مزرعه» در هشتم فروردین ۱۳۲۵، در روستای کوهپایه از توابع شهرستان اصفهان به دنیا آمد وی به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت بیست و یکم خرداد ۱۳۶۵ در فاو عراق بر اثر اصابت ترکش به سر شهید شد.تصاویری از شهید مذکور در دست داریم که در ادامه مطلب مشاهده میکنید.
گذری بر کلام و حیات طیبه شهید «حبیباله میرزاییمزرعه»؛
از مردم شهیدپرور کشورم میخواهم همچنان که متحد و یکپارچه و تا به حال پشتیبان امام انقلاب بودهاند، در راه تداوم هر چه بیشتر این اتحاد بکوشند و امام و رزمندگان اسلام را یاری نمایند.
شهید حسن براتی نبی/ بیست و یکم خرداد 1344، در شهرستان ری دیده به جهان گشود. بیست و یکم دی 1365، با سمت فرمانده در شلمچه به شهادت رسید. پیکرش مدت ها در منطقه بر جا ماند و سال 1373 پس از تفحص، در بهشت زهرای شهرستان تهران به خاک سپرده شد.
شهيد پرويز مهديان پور فرزند رستم على در چهارم شهريور سال 1340، در بهشهر چشم به جهان گشود. پرويز حضور در جبهه را یک تکلیف الهی مى دانست و معتقد بود که وظیفه هر مسلمان است که برای دفاع از اسلام و ناموس به میدان جهاد برود. همیشه مى گفت که بعد از شهادتم گریه نکنید، بلکه با خوشحالی، پشتیبان امام خمینی و انقلاب باشید.
خواهرانم و برادرانم! برای رضای خدا کار کنید و به احکام اسلام اهمیت بیشتری بدهید. اعمال و رفتارتان، مطابق با موازین اسلامی باشد و بدانید که آن گاه حزب خدا پیروز است.
شهید باقری در وصیت نامه اش نوشته است:از برادران و خواهرانم می خواهم که مساجد را ترک نکنید زیرا که امام امت فرموده است مسجدها سنگر است، پس سنگرها را پر نگه دارید.
آري! او پس از مدت جنگ با مزدوران و عوامل كفر و استكبار جهاني طي يك عمليات چريكي و درگيري با گروهك كومله در جبهه بانه كردستان در بیست خرداد 1362، مورد اصابت تير از ناحيه دهان و دندان به درجه رفيع شهادت نائل آمد.
شهید پارسا در وصیت نامه خود با اشاره به حدیثی از معصومین که "انسان آنطور میمیرد که زندگی کرده است" افراد را به دین داری و پیروی از دستورات الهی، تقوا و هوشیاری و عمل صحیح در زندگی فرا می خواند.
شهید محمد عابدنظری/ بیستم خرداد 1329، در شهرستان نطنز به دنیا آمد. هفتم فروردین 1364، در بمباران هوایی محله دولت آباد شهرستان ری بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار وی در بهشت زهرای شهرستان تهران قرار دارد. فرزندش مسعود نیز شهید شده است.
شهيد ابراهيم رحيمى خواجه فرزند اسدالله در تاريخ دهم شهريور ماه سال 1343 در روستاى «خواجهكلا» از توابع شهر زيرآب سوادكوه در خانواده اى كشاورز و متديّن چشم به هستی گشود.
وصیت نامه ماندگار از شهید «ابوالفضل محمدی» منتشر شد؛
شهید «ابوالفضل محمدی» در وصیت نامه اش می نگارد؛ پدر و مادر عزیز این وصیت نامه را زمانی می نویسم که دلم سخت دیدن مولایم را کرده است و با چشمان گریان می نویسم و از خدا حلالیت می طلبم.