پشت سرم گریه نکنید؛ اگر اشکی می‌ریزید، برای مظلومیت اسلام بریزید

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، شهید «علی کمالوند» یکم تیر ۱۳۴۳ در تهران چشم به جهان گشود. پدرش ابراهیم، راننده شرکت واحد، و مادرش زهرا نام داشت. او تا سوم متوسطه به تحصیل پرداخت و به‌عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. شهید کمالوند شانزدهم مهر ۱۳۶۱، در ۱۸سالگی، در منطقه سومار بر اثر اصابت ترکش نیروهای عراقی به شهادت رسید. مزار این شهید والامقام در قطعه ۲۶ گلزار شهدای بهشت زهرای تهران قرار دارد.

 

 

پدر و مادرم! من در دست شما امانتی بودم که توانستید مرا پرورش داده و به ثمر برسانید؛ پس باید این امانت الهی را به صاحب اصلی‌اش پس می‌دادید و دادید، چرا که سرانجام همه ما به‌سوی او بازمی‌گردیم.

اگر شهید شدم، پشت سرم گریه نکنید؛ اگر اسیر شدم، چشم‌انتظار بازگشت یک اسیر نمانید؛ اگر مجروح شدم، برای ملاقاتم هجوم نیاورید و اگر پیکرم بازنگشت و ناپدید شدم، هرگاه به یاد شهدای گمنام و گم‌گشته به مزار شهدا رفتید، برای من نیز فاتحه‌ای بخوانید.

ای کسانی که در تشییع پیکرم شرکت می‌کنید! برای من گریه نکنید و به سر و سینه نزنید؛ اگر اشکی می‌ریزید، برای مظلومیت اسلام بریزید. بیایید بگذارید این اشک‌ها و بغض‌ها در گلو نماند و تبدیل به خشم بر سر دشمن شود؛ ناله‌ها را فریاد کرده و بر سر متجاوزان فرود آورید.

ای مادربزرگ مهربانم! از اینکه نتوانستی رخت دامادی و عروسی مرا ببینی هیچ ناراحت مباش؛ زیرا این شهادت همانا بالاتر و والاتر از هر جشن و عروسی است، چرا که انسان با شهادت به خالق یکتای خود نزدیک می‌شود. ان‌شاءالله زنده باشی و بتوانی عروسی دیگر نوه‌هایت را ببینی.

نمی‌دانم چگونه از محبت‌های بی‌دریغ شما قدردانی کنم؛ ان‌شاءالله خداوند به شما توفیق، تندرستی و طول عمر با عزت عنایت بفرماید. از تمام اقوام و بستگان نیز که در طول زندگی برایم زحمت کشیدند سپاسگزارم. ان‌شاءالله خداوند متعال به همه شما برکت و نعمت‌های فراوان عطا فرماید.

خدايا، خدايا، احفظ لنا الخميني

الهي، الهي حتي ظهور المهدي احفظ لنا الخميني

والسلام

۱۳۶۱/۷/۵

انتهای پیام/