شهید سید جعفر امیریان در وصیتنامهاش با تأکید بر ارزش شهادت و ضرورت «جهاد با نفس»، مردم و مخصوصاً نیروهای مسجدی را به حفظ سنگرها، هوشیاری در برابر نفوذ دشمن و وفاداری به خط امام دعوت کرده است.
شهید محمد امینیزاده در وصیتنامه خود با تأکید بر اینکه حضورش در جبهه از سر احساسات نبوده، از پدر و مادر و خانوادهاش خواسته است که به جای ناراحتی، به شکرانه شهادت او، نذری ادا کرده و فرشی به مسجد محل اهدا کنند.
شهید ابراهیم غلامعلیان که پیش از انقلاب به خاطر دفاع از حقوق کارگران از کار اخراج شده بود، با شروع جنگ تحمیلی با وجود داشتن پنج فرزند به عنوان امدادگر لشکر ۲۷ محمد رسولالله(ص) به جبههها شتافت و در ۴۹ سالگی در عملیات والفجر مقدماتی در منطقه فکه به آرزوی دیرینه شهادت نائل آمد.
آیتالله عطاءالله اشرفیاصفهانی، پنجمین شهید محراب انقلاب اسلامی، با سادهزیستی، اخلاق مردمی و تلاش خستگیناپذیر برای پیوند شیعه و سنی، به الگویی ماندگار در تاریخ انقلاب تبدیل شد.
شهید حسن ابوالحسنی در وصیتنامه خود با استناد به آیات قرآن و ارج نهادن به سیره شهیدان تاریخ، مردم را به حضور در جبههها، حفظ اتحاد و حمایت از رهبری فراخوانده و از خانوادهاش خواسته است در برابر شهادت او صبور باشند و راه شهدا را ادامه دهند.
سرتیپ خلبان شهید سید علیرضا یاسینی، خلبان خطشکن نیروی هوایی ارتش و معاون هماهنگکننده نهاجا، از برجستهترین فرماندهان دفاع مقدس بود که در ۱۵ دی ۱۳۷۳ در سانحه سقوط هواپیمای سی-۱۳۰ به شهادت رسید؛ رهبر انقلاب او را مدیری مؤمن و آیندهدار خواندند.
شهید اصغر آتشصنعت در وصیتنامه خود جان خود را در راه دفاع از اسلام و مقابله با دشمنان دین فدا کرده و خانواده و همرزمان را به صبر و پایبندی به مسیر امامان و پیامبران دعوت کرده است.
علی اروریان، شهید والامقام اهل نائین، در وصیتنامهاش تأکید کرد که تنها به امید خدا و برای دفاع از اسلام قدم در جبهه گذاشته و شهادت را نهایت خوشبختی خود میدانست.
شهید غلامرضا امینی، متولد فروردین ۱۳۴۶ در نجفآباد، در وصیتنامه خود بر انتخاب آگاهانه راه جهاد تأکید کرده و از والدینش خواسته است در شهادتش بیتابی نکنند و شاکر بازگرداندن امانت الهی باشند.
شهید عبدالحسین عابدی همیشه قبل از اعزام به برادرانش توصیه میکرد: همواره پشتیبان امام و انقلاب اسلامی باشید و به دشمنان و معاندین این انقلاب اجازه گردنکشی ندهید.