جانباز سرافراز بهنام رحمانی در بیان خاطرات خود اظهار داشت: «برای بازکردن مسیر مایین بلاغ به دستور فرمانده و با همراهی چند تن دیگر رفتیم که در مسیر علفها رشد کرده بودند و مسیر مشخص نبود که ناگهان خودرویمان منفجر شد...»
جانباز سرافراز حامد فردی در بیان خاطرات خود اظهار داشت: «اعلام آماده باش کردند و زمانی که بیرون سنگر رفتیم در حال آماده کردن اسلحه بودم، ناگهان با آر پی جی برجک را مورد هدف قرار دادند و ترکش به صورتم برخورد کرد...»
جانباز و آزاده سرافراز آزاده محرمعلی مهدوی در بیان خاطرات خود اظهار داشت: «اسراییل بدون آمریکا در مقابل ایران هیچ چیز نیست، برای آب و خاکم همیشه آمادهام و اگر امروز هم نیاز باشد آمادهام و جوانان ایرانی در هر کجای دنیا باشند عاشق وطنشان هستند...»
جانباز و آزاده سرافراز فرض الله محسنی در بیان خاطرات خود اظهار داشت: «در ستون در حال حرکت بودیم که مورد حمله قرار گرفتیم و پایم مجروح شد، در همان حال به اسارت گرفته شده و به بیمارستان تکریت منتقل شدم، در آنجا نیز مورد ضرب و شتم قرار میگرفتم...»
آزاده و جانباز سرافراز فتح الله یاری در بیان خاطرات خود اظهار داشت: «بعد از آموزش به منطقه جنوب اعزام شدم و ۱۸ ماه از خدمتم در جبهه جنوب در لشگر ۲۱ حمزه میگذشت، اواخر جنگ بود که دشمن بعثی پاتک زد و ...»
آزاده سرافراز غفارعلی صدری در بیان خاطرات خود اظهار داشت: «در حال بردن اسلحهها به سمت ارومیه بودیم که در یک روستا در مسیر حرکت گروههای معاند اقدام به تیراندازی کردند و ماشین را به گلوله بستند...»
جانباز و آزاده سرافراز علی یوسفی بیان میکند: «قرارگاه بهترین جا بود بهترین نیروها آنجا بود همه شهید شده بودند هرجا میرفتیم شهید میدیدیم زخمی میدیدیم.»
آزاده سرافراز ابراهیم قدیمی در بیان خاطرات خود اظهار داشت: «صبح صدای چندین بالگرد را شنیدم که از بالای سرمان رد شدند و به پشت کوه رفتند، سپس متوجه شدیم عراقیها در حال پیاده کردن نیرو برای حمله هستند...»
جانباز و آزاده سرافراز سید محی الدین حیدری در بیان خاطرات خود اظهار داشت: «من را به اردوگاه العماره بردند، آنجا یک قتلگاه بود و بسیاری از اسرا در آنجا از تشنگی شهید شدند...»